Čim je Vlada izustila nešto o pitanju interpelacije – odmah je saopštila nove neistine, već po navici bježeći u digresije, neosnovano prozivajući oponente, i dalje ne shvatajući kako bi ona trebalo da predstavlja vlast svih građana.
Zanimljivo je da Vlada sada o Radulovićevom non-paperu samo što ne govori u superlativu, a javnost je za njega saznala bukvalno tako što su ga otkrili mediji – nakon čega je Radulović danima u panici vršio istrage o tome ko ga je njima proslijedio.
O petom septembru na Cetinju sve su rekli predsjednik Vlade i njegovi saradnici, najnevjerovatnijim izmišljotinama: od Molotovljevog koktela, sve do toga što su građane svoje države nazivali teroristima.
Upravo takva podmetanja iznio je i Radulović i prije nego što je utvrđena i jedna jedina okolnost o dešavanjima na Cetinju.
Predsjednik države je petog septembra bio sa svojim građanima, a Vlada se tog dana nad njima iživljavala bez ikakvog povoda, a sve zbog ćefa svojih šefova iz Beograda i Srpske pravoslavne crkve.
Zato bi ova poslušnička vlast, koja samo saopštava neistine, za promjenu mogla da zaćuti na temu petog septembra. Ako ni zbog čega drugo, a ono zbog sramote.
Upravo zato što je lagao i što svojim postupcima unižava i Ministarstvo vanjskih poslova i crnogorsku diplomatiju, najmanje što Radulović zaslužuje jeste interpelacija, protiv koje je Vlada još jednom pokušala da nastupi na prepoznatljiv način – gomilom neistina i podmetanja.
Mihailo Anđušić, član Izvršnog odbora DPS Crne Gore